انواع پانسمان زخم پای دیابتی

آشنایی با زخم پای دیابتی

مجله سلامت

زخم پای دیابتی یکی از اصلی ترین و شایع ترین عوارض بیماری قند خون می باشد. زخم پای دیابتی برای بیماران مشکلات متعددی را ایجاد می کند. گاه زخم پای دیابتی شدید بوده و ممکن است عضو مورد نظر را نیز قطع کنیم.

با توجه به پیشرفت علم پزشکی و تغییرات به وجود آمده در علوم مختلف از جمله ژنتیک و مهندسی پزشکی و نانو، درمان زخم پای دیابتی نسبت به قبل راحت تر شده است. انواع پانسمان زخم پای دیابتی وجود دارند که هر کدام از این پانسمان ها، مزایا و نکات خاصی را دارند که هنگام پانسمان بندی، باید تمامی موارد را در نظر بگیریم.

زخم پای دیابتی به چند درجه مختلف تقسیم می شود که از نظر عمق زخم و شرایط آن، از زخم معمولی یا سطحی تا زخم بسیار شدید طبقه بندی می شوند. بیماری قند، مشکلات و عوارض خاصی را برای افراد ایجاد می کنند و برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری، باید از سیگار کشیدن، زیاد خوردن و چاقی بیش از حد، مصرف مشروبات الکلی و شکر، جلوگیری شود.

 درجه بندی زخم پای دیابتی به پنج بخش تقسیم می شود. زخم درجه صفر بسیار جزئی می باشد و در واقع فقط شرایط مساعد جهت رشد و آلودگی زخم را دارد. زخم درجه یک بر روی سطح پوست می باشد و هنوز پیشرفت زیادی نکرده است و بر بافت های اطراف پا اثر منفی نگذاشته است.
 زخم درجه دو شدیدتر بوده و به سطح تاندون پا رسیده است، اما هنوز در حد نفوذ به استخوان ها نمی باشد. زخم درجه سه، آغازی بر شدید شدن زخم پای دیابتی محسوب می شود و از این درجه به بعد، مشکلات زیادی بر سر راه بیماران قندی به وجود می آید.

در این حالت زخم، آلودگی ایجاد کرده و معمولا همراه با درد استخوان و آبسه خود را نشان می دهد. زخم درجه چهار که بسیار شدید می باشد، از عفونت استخوان نیز گذشته و بدن را درگیر می کند. در این شرایط معمولا انگشت های پا یا در برخی موارد کف پا، آلوده می شوند.

زخم درجه پنجم شدید ترین نوع زخم می باشد که کل عضو پا را درگیر می کند، به طوری که بافت های پا دچار سوزش و درد شدید می شوند که نشان از آلودگی و عفونت شدید استخوان و بافت های داخلی می باشد.

زخم پای دیابتی

بررسی انواع زخم پای دیابتی

زخم پای دیابتی در انواع مختلفی وجود دارند که هر کدام درمان مخصوص به خود را دارند که در ذیل به آن ها می پردازیم:

  • زخم های نوروپاتیک
  • زخم های ایسکمیک
  • زخم های نورو ایسکمیک

زخم های نوروپاتیک وقتی رخ می دهد که بافت مورد نظر دچار تنش های عصبی شود و شرایط مساعد برای درگیری اعصاب در محیط مورد نظر وجود داشته باشد.

زخم های نوروپاتیک نوعی زخم هستند که محل مورد نظر را درگیر می کنند و درجات متفاوتی دارند. کلمه نوروپاتیک به معنای درگیری اعصاب در محیط می باشد. یعنی عملکرد سیستم عصبی در بدن دچار مشکل می شود.

زخم های ایسکمیک زخم هایی هستند که خون رسانی بدن را دچار اختلال شدید می کنند. منظور از ایسکمیک به معنای جلوگیری از خون رسانی در داخل شریان های عضو مورد نظر می باشد. معمولا زخم های ایسکمیک در اندام های پایین بدن مانند انگشت و پا خود را نمایان می کنند.

به طور ساده وقتی خون رسانی به بافت مورد نظر قطع شود، سلول ها و اجزای داخلی بافت دچار مشکل شده و اکسیژن رسانی صحیحی صورت نمی گیرد. عواملی مانند التهاب در عضو مورد نظر یا داشتن بیماری هایی که عوارضی مانند کم خونی ایجاد می کنند، در شدت زخم های ایسکمیک موثر می باشند. از نشانه های این نوع زخم می توانیم به تورم اشاره کرد.

 این زخم ها به رنگ های قرمز و زرد و خاکستری و سیاه وجود دارند. افرادی که دچار مشکلات کلیوی و فشار خون هستند و به استعمال دخانیات می پردازند، بیشتر در معرض ابتلا به این نوع از زخم ها هستند.

زخم های نورو ایسکمیک عوارض بسیار شدیدی دارند و زمانی این زخم ها به وجود می آیند که شرایط نوروپاتیک و ایسکمیک به صورت همزمان برای یک بیمار به وجود بیاید.

 


0 دیدگاه

ارسال یک دیدگاه

ایمیل شما منتشر نخواهد شد، فیلد های اجباری با علامت * مشخص شده اند.